Portret rodzinny

Mieczysław Wallis pisał o artyście: "Sleńdziński nie powiada: wróćmy do wczesnego renesansu włoskiego lub imitujmy Botticellego. Powiada on raczej: uczmy się u starych mistrzów, weźmy ze sztuki dawnej to wszystko, co w niej cenne, zwłaszcza w dziedzinie techniki; ale poza tem nie krępujmy się niczem. I jeszcze: pragniemy korzystać ze zdobyczy poprzedników, ale nie wyrzekamy się bynajmniej poszukiwań własnych. Gdyby Sleńdziński był jedynie kopistą przeszłości, nie mielibyśmy powodu zajmować się nim. Ale dla Sleńdzińskiego tradycja stanowi jedynie mocną podstawę, na której usiłuje on budować dalej. Sleńdziński wnosi do współczesności szereg wartości niezmiernie cennych. Usiłuje rewindykować skarby umiejętności malarskiej, nagromadzone w ciągu wieków i roztrwonione przez epigonów impresjonizmu. Dąży do wzbogacenia tradycyjnego repertuaru środków malarskich. (...) Wskrzesza miłość płynnej, melodyjnej linii i pełnego okrągłego kształtu, precyzyjnego rysunku, jasnej i spokojnej kompozycji. Przede wszystkiem zaś wskrzesza miłość - pięknych kształtów ludzkich" (M. Wallis, Malarstwo polskie. L. Sleńdziński, Warszawa 1933, s. 5).
Jeden z najważniejszych i najwybitniejszych twórców okresu międzywojennego, związany ze środowiskiem wileńskich i petersburskich klasycystów. Oprócz malarstwa sztalugowego uprawiał malarstwo ścienne i dekoracyjne oraz rzeźbę. Od 1909 roku studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu. W roku 1920 wrócił do Wilna, gdzie założył Wileńskie Towarzystwo Artystów Plastyków. W latach 20. podróżował do Francji i Włoch gdzie rozwijał swoje zainteresowanie sztuką antyczna i renesansową. W Wilnie znany był jako pedagog. W 1929 objął katedrę malarstwa monumentalnego na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. W 1944 roku uciekł z Wilna do Krakowa. W swoich pracach często nawiązywał do sztuki renesansowej. Malował głównie portrety, sceny rodzajowe i pejzaże.


Podatki i opłaty:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i naliczana jest degresywnie w zależności od kwoty wylicytowanej: do 100 000 złotych (włącznie) - w wysokości 18%, a powyżej 100 000 złotych - w wysokości 15%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.