Pejzaż alpejski, 1870 r.

Aleksander Świeszewski malował przede wszystkim pejzaże górskie, podróżował po Tyrolu, Alpach francuskich i szwajcarskich. W czasie wędrówek wykonywał szkice, które służyły mu do malowania obrazów w pracowni. Był jednym z najważniejszych malarzy tworzących polskie środowisko malarskie w Monachium, gdzie mieszkał na stałe od 1864 roku do końca swego życia. Osiągnął znaczny sukces artystyczny, jego twórczość chętnie nabywali kolekcjonerzy z całej Europy a jeden z obrazów trafił do zbiorów króla Bawarii Ludwika II, wielkiego budowniczego słynnych malowniczo położonych zamków (m.in. Neuschwanstein).

Naukę malarstwa rozpoczął w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, jako uczeń Christiana Breslauera. Po upadku powstania styczniowego wyjechał do Monachium i kształcił się w akademii u profesora Fritza Bambergera w latach 1864 - 69. W czasie swoich licznych podróży wykonywał studia i malarskie szkice z natury, które służyły mu później przy malowaniu, wykańczanych już w pracowni, obrazów. Najchętniej malował krajobrazy górskie; często oświetlone promieniami zachodzącego słońca. Malował też pejzaże nadmorskie i ogrody ze starożytnymi ruinami. Jego obrazy cieszyły się uznaniem krytyki i powodzeniem u publiczności.