PARA WĘDROWCÓW Z PRZEWODNIKIEM W ALPACH(Pejzaż z Gór Królewskich w Tyrolu), ok. 1875-80

Monumentalny pejzaż z najpiękniejszych gór w Austrii, na pograniczu z Bawarią. Góry Królewskie były stałym miejscem wypoczynku polskich monachijczyków. Obraz z najlepszych lat Świeszewskiego, urozmaicony efektownym sztafażem - parą zwiedzających góry, z typową czerwoną parasolką - żywym akcentem kolorystycznym w gamie jasnych zieleni, brązów i błękitów. Aleksander Świeszewski był jednym z czołowych polskich monachijczyków, bardzo wziętym na rynkach międzynarodowych odtwórcą pejzaży alpejskich, śródziemnomorskich (szczególnie dziś cenionych w Italii i w USA ) i wyjątkowo tylko polskich. Wychowanek Ch. Breslauera w Warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych brał czynny udział w powstaniu styczniowym, a po jego upadku musiał opuścić Królestwo, kontynuując studia w Akademii Monachijskiej pod kierownictwem pejzażysty Fritza Bambergera. Wiele podróżował - do Włoch, Francji, Hiszpanii, Tyrolu i Szwajcarii. Swe realistyczne, choć nieco idealizowane pejzaże wystawiał z wielkim powodzeniem w wielu miastach europejskich, również w Warszawie, Krakowie i Lwowie. Ogólne uznanie uzyskiwały jego obrazy na wystawach monachijskiego Kunstvereinu, który regularnie kupował jego dzieła. Na rynkach międzynarodowych ceniono go od czasu Międzynarodowej Wystawy w Monachium w1869 r., a w 1881 miłośnik sztuki, król bawarski Ludwik II kupił jego pejzaż do swej kolekcji. Świeszewski cieszył się uznaniem współczesnych malarzy: chwalił go w swych listach Maksymilian Gierymski. Władysław Wankie w 1887 r. oglądał kilka małych pejzaży Świeszewskiego na wystawach w Monachium i stwierdził, że odznaczają się wszystkie siłą koloru i wybornie przeprowadzonym efektem słońca, który to efekt należy do ulubionych przez artystę". Henryk Piątkowski, krytyk i malarz, monografista Świeszewskiego, uważał, że"wśród uczni Breslauera, Świeszewski pierwsze zajmuje miejsce. Krajobrazy jego mogą rywalizować z najlepszymi okazami sztuki niemieckiej z lat 1860-1890 i chociaż noszą cechy akademizmu, czuć w nich talent twórczy oraz wielką wiedzę fachową. Należał on do wziętych na rynkach artystycznych malarzy, handlarze obrazów kupowali każdy utwór, który z jego wychodził pracowni". "Tradycja akademickiego pejzażu" była szkołą, "która wyrobiła w nim nadzwyczajne poczucie estetycznego piękna, który wlewał w każdy pejzażowy motyw. Świeszewski celował w oddaniu charakteru nieba, zróżnicowanej gry obłoków i powietrzności krajobrazu [...]Używał jasnej i zdecydowanej gamy barwnej, lubił wyraziste zielenie i brązy, często stosował głębokie błękity" (np. w Pejzażu z jeziorem z 1878 w Muzeum Narodowym w Warszawie). Mimo pobytu zagranicą, Świeszewski stale czuł się związany z Polską - od 1864 do1894 w warszawskiej Zachęcie pokazano 91 jego prac. Do regularnych kupców tych pejzaży należała polska arystokracja (hr. Maria Przeździecka i hr. Jadwiga Łubieńska, hr. Juliusz Ostrowski, hr. Gustaw i Konstanty Przeździecki) oraz nowa finansjera (Bertold Neyman, Feliks Gebethner, Filip Lewy i budujący swoją kolekcję Stanisław Rotwand). Obecny obraz jest drugim monumentalnym pejzażem górskim Świeszewskiego pokazanym na aukcji w Polsce: pierwszym był podobnych rozmiarów pejzaż alpejski z kolekcji "Art B" sprzedany w DA Agra w 1992 roku.