Giewont w Zakopanem przy zachodzie słońca

Chociaż wiadomo, że Aleksander Świeszewski kilkakrotnie odwiedził i malował Tatry, artystę kojarzy się przede wszystkim z pejzażami włoskich, francuskich i szwajcarskich Alp oraz Tyrolu. To uproszczenie wynika przede wszystkim z biografii Świeszewskiego, który niemal całe swoje artystyczne życie spędził w Monachium, i z tamtejszym środowiskiem i stworzoną tam formułą pejzażu zwykła go kojarzyć historia sztuki. "Giewont" może zmienić wizerunek artysty, zdjąć z niego etykietę monachijczyka i przywrócić go polskiej kulturze. Formowanie się języka plastycznego artysty miało bowiem miejsce nie w Monachium, ale w Warszawie, gdzie na krótko przed wybuchem powstania styczniowego artysta odebrał pierwsze lekcje malarstwa u Christiana Breslauera. Do Monachium wyjechał znając już luminizm i romantyczną koncepcję pejzażu. Nauczyciel Świeszewskiego Breslauer "zapatrywał się na naturę, jako na coś niezupełnie doskonałego, z czego należało czerpać poniekąd, lecz zatracając cechy charakterystyczne, dawać w obrazach wytwór własnych pojęć o pięknie, opartych na utartej tradycji" (Henryk Piątkowski, Polskie malarstwo współczesne, Petersburg 1895, s. 57) i wszystko wskazuje na to, że młody artysta podzielał filozofię mistrza. Podobnie jak inni późni romantycy, Świeszewski wykonywał szkice do swoich obrazów podczas górskich wędrówek. Te malarskie notatki służyły mu do malowania obrazów w pracowni. Pejzaże Świeszewskiego były swego czasu uznawane za jedną z ciekawszych propozycji polskiej sztuki - entuzjastycznie o artyście wypowiadał się w swoich listach jego przyjaciel z Monachium Aleksander Gierymski. Jeden z niemieckich krytyków zwracał uwagę na związki artysty z typowym dla XIX wieku rozumieniem sztuki jako "nowej religii", raczej "odczuwanie" świata, niż jego scjentystyczną, naturalistyczną analizę. Zdaniem dziennikarza, patrząc na płótna artysty, "można było stwierdzić jak bardzo był on oddany sztuce. Każde studium pokazuje, jak potrafił z wielką techniczną umiejętnością oddać szlachetnie rozumianą, głęboko odczutą naturę (…) wszystkie przenikał poetyczny urok" [cyt. za: H. Stępień, M. Liczbińska, Artyści
polscy w środowisku monachijskim w latach 1823-1914. Warszawa 1994, s. 97].

Naukę malarstwa rozpoczął w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, jako uczeń Christiana Breslauera. Po upadku powstania styczniowego wyjechał do Monachium i kształcił się w akademii u profesora Fritza Bambergera w latach 1864 - 69. W czasie swoich licznych podróży wykonywał studia i malarskie szkice z natury, które służyły mu później przy malowaniu, wykańczanych już w pracowni, obrazów. Najchętniej malował krajobrazy górskie; często oświetlone promieniami zachodzącego słońca. Malował też pejzaże nadmorskie i ogrody ze starożytnymi ruinami. Jego obrazy cieszyły się uznaniem krytyki i powodzeniem u publiczności.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i naliczana jest degresywnie w zależności od kwoty wylicytowanej: do 100 000 złotych (włącznie) - w wysokości 18%, a powyżej 100 000 złotych - w wysokości 15%.